REKLAMA

Pacjenci z chorobami dna miednicy nadal czekają na lepszą opiekę i zrozumienie ich potrzeb

Dostęp do nowoczesnego leczenia, zaopatrzenie w środki absorpcyjne oraz jak najdłuższe zachowanie mobilności oraz samodzielności – to najważniejsze zagadnienia poruszone w piętnastej edycji raportu „Pacjent z NTM w systemie opieki zdrowotnej”. Stowarzyszenie „UroConti” publikuje tegoroczne opracowanie i ponownie zwraca uwagę Ministerstwa Zdrowia na obszary wymagające poprawy.

Tegoroczny Raport przedstawia aktualną sytuację osób zmagających się z nietrzymaniem moczu i innymi zaburzeniami funkcji dna miednicy w Polsce. Analizuje dostęp do diagnostyki, leczenia, rehabilitacji i środków pomocniczych, a także zwraca uwagę na znaczenie nowoczesnych terapii oraz wpływ choroby na codzienne funkcjonowanie pacjentów.

– Każda kolejna edycja naszego Raportu pokazuje, że o jakości życia osób z inkontynencją decyduje nie tylko dostęp do skutecznego leczenia. Równie ważne są właściwa diagnostyka, rehabilitacja, nowoczesne wyroby medyczne, dostęp do specjalistów oraz rozwiązania, które pomagają pacjentom zachować niezależność i poczucie godności. Chcemy, aby ten Raport był nie tylko podsumowaniem aktualnego stanu, ale także głosem pacjentów i wskazówką, w jakich obszarach potrzebne są dalsze zmiany – mówi Elżbieta Żukowska, Prezes Stowarzyszenia „UroConti”.

Publikacji raportu towarzyszy ponowny apel Stowarzyszenia do Ministerstwa Zdrowia o zwrócenie uwagi na problemy, z którymi od lat mierzą się pacjenci. Jednym z nich pozostaje nierówny dostęp do refundowanych środków absorpcyjnych. Obecne kryteria nie uwzględniają w wystarczającym stopniu wszystkich postaci nietrzymania moczu. Dotyczy to m.in. kobiet z wysiłkowym nietrzymaniem moczu, które mimo rzeczywistej potrzeby stosowania środków chłonnych pozostają dyskryminowane poza systemem refundacji.

Mirabegron (II linia leczenia zespołu pęcherza nadreaktywnego) – pacjenci nadal czekają na refundację

Wśród kwestii wymagających szczególnej uwagi znajduje się również dostęp do II linii leczenia zespołu nadreaktywnego. Lek jest dostępny na polskim rynku od ponad 10 lat, ale nadal nie został objęty refundacją, pomimo ugruntowanej skuteczności terapeutycznej.

W czerwcu 2026 r. Ministerstwo Zdrowia publicznie zapowiadało działania mające poprawić dostępność tej terapii. W lipcu 2026 r., mirabegron został umieszczony na liście leków o ugruntowanej skuteczności terapeutycznej. Mimo tych zapowiedzi nie znalazł się jednak na liście refundacyjnej obowiązującej od października 2026 r.

– Pacjenci przyjęli zapowiedzi Ministerstwa z dużymi oczekiwaniami. Umieszczenie mirabegronu na liście leków o ugruntowanej skuteczności terapeutycznej było ważnym krokiem i dawało podstawy, by spodziewać się dalszych działań. Tymczasem refundacja nie została wprowadzona. Dla wielu osób, szczególnie starszych i przewlekle chorych, koszt regularnego leczenia jest poważnym obciążeniem. Nie można też pomijać faktu, że leki starszej generacji bywają dla pacjentów trudne do tolerowania z uwagi na skutki uboczne ich działań. Chcemy wiedzieć, dlaczego wcześniejsze zapowiedzi nie zostały zrealizowane i kiedy pacjenci mogą rzeczywiście liczyć na zmianę – podkreśla Anna Goch, Sekretarz Zarządu Głównego Stowarzyszenia „UroConti” i Przewodnicząca Sekcji Pęcherza.

Neuromodulacja krzyżowa – ważna opcja w leczeniu nietrzymania stolca

„UroConti” zwraca również uwagę na niezrozumiały brak finansowania neuromodulacji krzyżowej (SNM) w leczeniu nietrzymania stolca. Metoda ta może być stosowana u pacjentów, u których inne sposoby leczenia nie przyniosły oczekiwanych rezultatów. Mimo potwierdzonej skuteczności i miejsca w wytycznych koloproktologicznych terapia ta nadal nie jest finansowana ze środków publicznych w Polsce w tym wskazaniu.

– Neuromodulacja krzyżowa jest uznaną, bezpieczną i skuteczną metodą leczenia nie tylko nietrzymania moczu ale też stolca. W wytycznych koloproktologicznych wskazywana jest jako jedna z istotnych opcji dla pacjentów z tym problemem. Tymczasem w Polsce nadal nie jest finansowana ze środków publicznych w tym wskazaniu. Oznacza to, że jeden pacjent ze zdiagnozowanym nietrzymaniem moczu ma prawo do refundacji a drugi z jeszcze bardziej uciążliwą dolegliwością jest z niej wykluczony. Tak nie powinno funkcjonować państwo, które w konstytucji ma wpisaną „równość”– mówi Janusz Borzyński, Przewodniczący Sekcji Neurourologii Stowarzyszenia „UroConti”.

Mobilność i samodzielność również są celami leczenia

Tegoroczny raport zwraca szczególną uwagę na związek między nietrzymaniem moczu a utratą mobilności i samodzielności. Problem ten jest szczególnie istotny w przypadku osób starszych, u których choroby przewlekłe, osłabienie siły mięśniowej, zaburzenia równowagi i narastająca kruchość mogą stopniowo ograniczać sprawność funkcjonalną. Nietrzymanie moczu może dodatkowo przyspieszać ten proces, prowadząc do ograniczenia aktywności fizycznej, wycofania z kontaktów społecznych i zwiększenia zależności od pomocy innych osób.

– Mobilność i samodzielność mają kluczowe znaczenie dla jakości życia. Dlatego w opiece nad osobami z nietrzymaniem moczu nie możemy koncentrować się wyłącznie na ograniczaniu objawów. Równie ważne jest jak najdłuższe utrzymanie sprawności, niezależności i możliwości funkcjonowania we własnym środowisku.

Wymaga to współpracy pacjenta, jego opiekunów i zespołu medycznego, a także zapewnienia dostępu do diagnostyki, leczenia, rehabilitacji i odpowiednich środków pomocniczych – podkreśla Elżbieta Żukowska.

Dostęp do nowoczesnych terapii onkologicznych

W raporcie i apelu Stowarzyszenie zwraca również uwagę na sytuację pacjentów z nowotworami urologicznymi. Październikowa aktualizacja Alivia Oncoindex przyniosła historyczny wynik – ogólny wskaźnik dostępności nowoczesnych terapii onkologicznych w Polsce po raz pierwszy osiągnął 53 punkty na 100 możliwych. Nie oznacza to jednak poprawy sytuacji we wszystkich obszarach. W przypadku raka pęcherza wskaźnik spadł z 50 do 44 punktów, natomiast w raku prostaty utrzymał się na dotychczasowym poziomie. „UroConti” podkreśla, że pacjenci powinni mieć możliwość korzystania z terapii zgodnych z aktualną wiedzą medyczną i rekomendacjami ekspertów, a po terapii powinni mieć dostęp do nowoczesnych form rehabilitacji urologicznej lub uroginekologicznej.

Piętnasta edycja raportu „Pacjent z NTM w systemie opieki zdrowotnej” pokazuje, że mimo postępu medycyny i zmian zachodzących w systemie ochrony zdrowia dostęp do kompleksowej opieki nad osobami ze schorzeniami dna miednicy nadal wymaga poprawy w wielu obszarach. Potrzebne są rozwiązania, które pozwolą pacjentom nie tylko skuteczniej leczyć chorobę, ale również zachować sprawność, samodzielność i możliwość aktywnego uczestnictwa w życiu społecznym.

Raport „Pacjent z NTM w systemie opieki zdrowotnej” można pobrać TUTAJ.

Źródło: Stowarzyszenie „UroConti”

Przejdź do treści