REKLAMA
poradniki dla pacjentów, książka, publikacja, Poradnik dla pacjentek ginekologicznych, NTM, OAB, ginekologia, układ moczowo-płciowyporadniki dla pacjentów, książka, publikacja, Poradnik dla pacjentów urologicznych, ntm, urologia, układ moczowo-płciowy

Diagnostyka NTM – gdzie?

Diagnostykę w zakresie nietrzymania moczu warto rozpocząć zawsze na poziomie podstawowej opieki zdrowotnej. Począwszy od własnego lekarza rodzinnego. Innymi słowy wiele badań służących rozpoznaniu NTM można wykonać nie tylko u specjalisty, ale już w przychodni POZ. Pamiętajmy, że każdy obywatel RP, w ramach powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego, jest przypisany do lekarza oraz pielęgniarki podstawowej opieki zdrowotnej. Dotyczy to również osób małoletnich, które przypisano do konkretnego lekarza pediatry.

Na poziomie POZ kobieta w ciąży może skorzystać ze wsparcia położnych od 21 tygodnia ciąży. Dotyczy to również młodych matek (do 42 dni połogu).

Położna środowiskowa z kolei realizuje w formie wizyt domowych opiekę pielęgnacyjną nad kobietą po operacji ginekologicznej lub onkologiczno-ginekologicznej. Takie świadczenie udzielane jest na podstawie skierowania od lekarza specjalisty, wystawionego w związku z zakończeniem leczenia szpitalnego. Wizyty domowe położnej środowiskowej obejmują okres od momentu wypisu ze szpitala do całkowitego zagojenia się rany pooperacyjnej.

Położna POZ może pobierać rozmaz cytologiczny, jeśli ma uprawnienia i umowę na ten zakres świadczeń z NFZ.

Podsumowując dobra współpraca lekarza, pielęgniarki i położnej POZ może przyczynić się do skutecznego zdiagnozowania przyczyn inkontynencji i w efekcie pomóc w prawidłowym wdrożeniu terapii.

Dopiero po wykonanej diagnozie oraz braków efektów wdrożonej terapii, lekarz POZ powinien zadecydować o skierowaniu pacjenta/pacjentki na konsultację do specjalisty.

Diagnostyka u kobiet

W przypadku kobiet może być to skierowanie na konsultację ginekologiczną lub do innych specjalistów (np. urolog, neurolog, geriatra.). W pierwszej kolejności warto wtedy u udać się do ginekologa specjalizującego się w uroginekologii lub placówki specjalizującej się w leczeniu nietrzymania moczu i zatrudniającej ginekologów. Lekarz POZ może skierować pacjentkę do lekarza urologa. Wtedy warto w pierwszej kolejności udać się z wizytą do urologa specjalizującego się w urologii czynnościowej lub do placówki medycznej specjalizującej się w leczeniu nietrzymania moczu i zatrudniającej urologów. Jeżeli pacjentka należy do grupy osób starszych (75+) lekarz POZ może skierować ją również na konsultację do lekarza geriatry. Inna możliwą opcją jest także uzyskanie skierowania do lekarza neurologa (w szczególności w przypadku uszkodzenia mózgu, obwodowego układu nerwowego czy rdzenia kręgowego), nefrologa lub psychologa.

Diagnostyka u mężczyzn

W przypadku mężczyzn Lekarz POZ może skierować pacjenta na konsultację urologiczną lub, podobnie jak w przypadku kobiet, do innego specjalisty (np. geriatry, neurologa czy nefrologa).  Również wtedy warto, w pierwszej kolejności, udać się z wizytą do urologa specjalizującego się w urologii czynnościowej lub do placówki medycznej specjalizującej się w leczeniu nietrzymania moczu i zatrudniającej urologów. Jeżeli pacjent należy do grupy osób starszych (75+) lekarz POZ może skierować go również na konsultację do lekarza geriatry. Inną możliwą opcją jest także uzyskanie skierowania do lekarza neurologa (w szczególności w przypadku uszkodzenia mózgu, obwodowego układu nerwowego czy rdzenia kręgowego), nefrologa (zaburzenia pracy nerek) lub psychologa.

Diagnostyka u dzieci

Pediatra również może wydać skierowanie na konsultację urologiczną.  Warto wtedy, w pierwszej kolejności udać się z wizytą do urologa dziecięcego lub do placówki medycznej specjalizującej się w leczeniu nietrzymania moczu i zatrudniającej urologów dziecięcych.

Fizjoterapia

Ponadto, bez względu na wiek i płeć warto rozszerzyć diagnostykę o wizytę u fizjoterapeuty specjalizującego się w fizjoterapii urologicznej i/lub ginekologicznej, jednak skierowanie do niego powinna poprzedzać konsultacja lekarza specjalisty (urolog, ginekolog, neurolog, geriatra).

Optymalne będzie wykonanie diagnostyki u urologa, ginekologa (w przypadku kobiet) i fizjoterapeuty. Nierzadko kluczem do sukcesu terapeutycznego będzie właśnie dobra współpraca lekarzy różnych specjalizacji (medycyny rodzinnej, uroginekologii, urologii czynnościowej, urologii dziecięcej, neurologii, nefrologii, geriatrii) oraz fizjoterapeutów specjalizujących się w fizjoterapii urologicznej i/lub uroginekologicznej.

REKLAMA
Skip to content