REKLAMA

NTM po zabiegu / operacji

Zabiegi operacyjne miednicy mniejszej są jednym z częstszych czynników ryzyka wystąpienia nietrzymania moczu u kobiet. U mężczyzn dolegliwość ta występuje najczęściej po zabiegu radykalnej prostatektomii, operacji przerostu prostaty czy innych operacji w obrębie pęcherza moczowego. Jest to spowodowane osłabieniem lub uszkodzeniem mięśni dna miednicy oraz zwieracza cewki moczowej po operacji.

Zabiegi niosą za sobą duże ryzyko wystąpienia nietrzymania moczu zarówno u kobiet jak i u mężczyzn, dlatego ważne jest aby odpowiednio się do nich przygotować. Niezbędne będą tutaj działania profilaktycznie. Przede wszystkim konieczne jest wzmocnienie mięśni odpowiedzialnych za mechanizm mikcji. Trening mięśni dna miednicy najlepiej rozpocząć już przed planowanym zabiegiem operacyjnym, a następnie kontynuować stacjonarną rehabilitację urologiczną już około 2-4 tygodni po operacji. Działania profilaktyczne mają na celu zmniejszenie ryzyka wystąpienia nietrzymania moczu jak i usprawnienie pacjenta, co może wpłynąć na szybszą rekonwalescencję po operacji.

W przypadku każdego schorzenia  konieczna jest odpowiednia diagnostyka. Trafnie postawiona diagnoza umożliwia zastosowanie odpowiednich metod leczenia. W pierwszej kolejności warto udać się do lekarza POZ, który może wykonać szereg badań i postawić wstępną diagnozę, a w razie konieczności skierować do ginekologa specjalizującego się w uroginekologii (w przypadku kobiet) lub urologa specjalizującego się w urologii czynnościowej (zarówno kobiety jak i mężczyźni).

Zastosowana terapia będzie się różnić w przypadku każdego pacjenta i rodzaju zdiagnozowanego NTM: wysiłkowego, z parcia czy mieszanego.

Najczęściej występującą formą nietrzymania moczu po zabiegu/operacji jest wysiłkowe NTM. Nie można jednak z góry wykluczyć wystąpienia NTM z parcia lub mieszanego. W pierwszej kolejności warto samodzielnie wykonać test, który pomoże nam dowiedzieć się czy rzeczywiście występuje u nas nietrzymanie moczu oraz z jakim jego rodzajem się zmagamy. Niezależnie od tego jaki wynik otrzymamy, należy zawsze rozważyć wizytę u lekarza POZ, gdyż towarzyszące nam objawy mogą być następstwem innych schorzeń.

Pierwszym krokiem w terapii wysiłkowego NTM jest  leczenie zachowawcze. Niezwykle istotna jest w tym przypadku fizjoterapia, w związku z tym zarówno przed jak i po operacji warto udać się do fizjoterapeuty.

U mężczyzn częstą metodą leczenia NTM po radykalnej prostatektomii i/lub radioterapii  jest zastosowanie sztucznego zwieracza cewki moczowej – jest on endoprotezą czyli protezą wewnętrzną dobieraną indywidualnie do pacjenta. Chirurgiczne wszczepienie zwieracza hydraulicznego ma zastosowanie u tych chorych, u których nie powiodło się wielokrotne leczenie operacyjne lub u których występuje ciężka niewydolność zwieracza zewnętrznego cewki moczowej. Chory musi być wystarczająco sprawny, aby samodzielne obsługiwać urządzenie i akceptować ryzyko ponownych operacji. Zwieracze wszczepia się przeważnie u mężczyzn, jednak mogą być także zastosowane u kobiet z ciężką postacią nietrzymania moczu. Implementacja sztucznego zwieracza jest w Polsce refundowana w ramach świadczeń szpitalnych.