Używamy plików cookies do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki (odwiedź witrynę dostawcy Twojej przeglądarki aby dowiedzieć się jak to robić).
Leczenie >> Leczenie NTM u dzieci

 

 

REKLAMY

 

 

 

 

Leczenie NTM u dzieci
Moczenie nocne
 
Metoda leczenia moczenia nocnego jest uzależniona od jego przyczyn. W przypadku pierwotnego izolowania moczenia nocnego spowodowanego nocną poliurią stosuje się desmopresynę – syntetyczny analog wazopresyny, zmniejszający nocną produkcję moczu. W Polsce lek ten występuje pod nazwą handlową Minirin i jest dostępny w postaci tabletek 0,1 i 0,2 mg lub aerozolu do nosa. Od jesieni tego roku lek będzie dostępny również w postaci liofilizatu doustnego (Melt).
Z innych metod terapii stosuje się: wzmocnienie pozytywne pod postacią kalendarza „suchych nocy” trening wybudzania, stosowanie systemów alarmowych, ograniczania podawania płynów w godzinach wieczornych.
Moczenie współistniejące z innymi zaburzeniami dolnych dróg moczowych  (zarówno pierwotne, jak i wtórne) wymaga zastosowania bardziej skomplikowanych metod leczenia, zależnie od współistniejących chorób.
 
Nietrzymanie moczu
 
W początkowym etapie leczenie NTM u dzieci sprowadza się do wyrobienia nawyku regularnego oddawania moczu. Dodatkowo, jeśli nietrzymanie moczu jest spowodowane nadreaktywnością pęcherza moczowego, można podawać leki antycholinergiczne, hamujące skurcze spontaniczne wypieracza. Jeżeli dziecko cierpi na zaburzenia mikcji należy przeprowadzić tzw. reedukację, czyli naukę prawidłowego oddawania moczu (biofeedback). Leczenie zaburzeń mikcji na tle chorób neurologicznych i wrodzonych wad układu nerwowego polega przede wszystkim na zwalczaniu stałego zalegania moczu w pęcherzu. Podstawową metodą leczenia jest cewnikowanie. W przypadku nadreaktywności wypieracza na tle neurogennym stosuje się leki hamujące skurcze wypieracza (antycholinergiczne)
Jeżeli leczenie zachowawcze nie przynosi rezultatów, konieczne staje się zastosowanie leczenia chirurgicznego. Operacyjnie można np. poprawić pojemność pęcherza moczowego i obniżyć ciśnienie wewnątrzpęcherzowe. Zabieg polega na powiększeniu pęcherza jelitem (ileocystoplastyka) oraz, niekiedy na wyprowadzeniu na skórę szczelnej stomii umożliwiającej samocewnikowanie (op. Mitrofanoffa). W przypadku obniżonego ciśnienia zamknięcia cewki moczowej (np. porażenie zwieraczy) po zakończeniu okresu wzrastania dziecka, można przeprowadzić implantację sztucznego zwieracza cewki moczowej.

























forum Forum Regulamin

 

REKLAMA