28 września – 2 października trwa Europejski Tydzień Urologii. W tym roku uwagę poświęcono rakowi nerki – chorobie, która przez długi czas może nie dawać wyraźnych objawów.
Rak nerki rozwija się, gdy komórki tego narządu zaczynają niekontrolowanie się namnażać i tworzą guz. Najczęstszym typem nowotworu nerki jest rak nerkowokomórkowy. Nie każdy guz nerki jest jednak złośliwy – niektóre zmiany mają charakter łagodny.
Nerki to dwa narządy o kształcie przypominającym fasolę, położone w dolnej części pleców. Oczyszczają krew i produkują mocz. Pomagają również regulować ciśnienie tętnicze, wspierają prawidłowe wytwarzanie krwinek oraz uczestniczą w utrzymaniu mocnych kości.
Nie zawsze udaje się ustalić, co dokładnie doprowadziło do rozwoju raka nerki. Wiadomo jednak, że ryzyko zachorowania mogą zwiększać:
Znaczenie może mieć także występowanie raka nerki u bliskiego krewnego. W niektórych rodzinach wiąże się to z dziedzicznymi uwarunkowaniami genetycznymi, jednak większość przypadków raka nerki nie jest dziedziczna.
Ryzyko można ograniczać, rzucając palenie, dbając o prawidłową masę ciała i regularną aktywność fizyczną.
Rak nerki często przez długi czas nie powoduje wyraźnych dolegliwości. Zdarza się, że zostaje wykryty przypadkowo, podczas badań wykonywanych z innego powodu, na przykład z powodu bólu pleców.
U około jednej na dziesięć osób mogą pojawić się takie objawy jak:
Objawy te mogą być związane z guzem nerki, a w niektórych przypadkach również z rozsiewem choroby. Inne możliwe dolegliwości to utrata masy ciała, gorączka, zmęczenie, utrata masy mięśniowej lub brak apetytu.
Jeśli nowotwór rozprzestrzeni się na inne części ciała, mogą wystąpić także ból kości albo utrzymujący się kaszel. Lekarze mogą ponadto zauważyć zmiany w wynikach badań krwi, w tym dotyczących czynności wątroby, choć zwykle nie powodują one odczuwalnych objawów.
Wystąpienie takich dolegliwości nie musi oznaczać raka nerki, ale powinno skłonić do konsultacji z lekarzem.
Sposób leczenia zależy od rodzaju nowotworu i stopnia zaawansowania choroby. Inne możliwości mogą być rozważane w przypadku raka ograniczonego do nerki, miejscowo zaawansowanego oraz choroby z przerzutami.
Dlatego plan terapii powinien być dobierany indywidualnie, po przeprowadzeniu odpowiedniej diagnostyki i rozmowie z zespołem medycznym. Dostępność poszczególnych metod może się również różnić w zależności od kraju i ośrodka, w którym pacjent jest leczony.
European Association of Urology zwraca uwagę na znaczenie wspólnego podejmowania decyzji przez pacjenta i personel medyczny. Warto mówić lekarzowi o swoich objawach, potrzebach i preferencjach oraz pytać o dostępne możliwości leczenia.
Pomocne mogą być materiały edukacyjne, strony internetowe dla pacjentów i grupy wsparcia. Aktywne uczestnictwo w rozmowach o terapii pozwala lepiej zrozumieć plan leczenia i współpracować z zespołem medycznym.